Te moeilijk

Volgens minister Dijsselbloem is een eenmalige heffing op spaartegoeden geen aantasting van het depositogarantiestelsel. Hij heeft gelijk natuurlijk. In zijn beleving is dat namelijk net zoiets als suggereren dat belasting heffen een aantasting is van het zorgstelsel. Heeft niet zoveel met elkaar te maken.
Toch wordt die vraag gesteld en niet door een horecamedewerker uit Cyprus, maar door parlementariërs in zowel het Europese als het Nederlandse parlement.

Minister Dijsselbloem

Minister Dijsselbloem – foto: Wikipedia/Rijksoverheid.nl

Het depositogarantiestelsel zal dan ook helemaal geen rol hebben gespeeld in het overleg van de eurogroep vóór het hele gedoe rondom Cyprus deze week. Iedereen was het er daar waarschijnlijk wel over eens dat een eenmalige heffing op spaargeld de oplossing zou zijn met de minste verliezen voor alle betrokkenen, inclusief de spaarders zelf. De discussie ging daarom in die vergadering waarschijnlijk alleen maar over de invulling: hoe vindt de verdeling van de heffing precies plaats? Welke percentages? En hoe zorgen we ervoor dat de slimmeriken de belasting niet ontduiken?

De verontwaardiging die opstak na het bekend worden van de oplossing zal dan ook de ministers van de eurogroep hebben verbaasd. En dat het Cypriotische parlement vervolgens het voorstel zou afwijzen, zal in de eerdere vergadering onvoorstelbaar zijn geweest. Vandaar ook de ergernis van de ECB, die vóór maandag een oplossing wil.

De verklaring: te moeilijk.

Wij zien onszelf graag als het slimste soort op deze planeet en deskundigen op allerlei gebieden vinden we van dit soort nog het slimste. De praktijk is echter dat we zo dom zijn dat het zelfs voor de slimsten onder ons onmogelijk is om alles te bevatten. Om dat te ondervangen maken we – natuurlijk slimme – aannames over de werkelijkheid, nemen die voor de nieuwe werkelijkheid aan en gaan er voor het gemak vanuit dat anderen precies dezelfde aannames volgen. En in beperkte kring is dat waarschijnlijk ook zo.
Na kortere of langere tijd blijkt echter dat anderen andere aannames volgen en dat gebeurtenissen en acties aan de hand van die aannames ook heel anders kunnen worden uitgelegd.

Frappant is dan wel de standaardreactie van de deskundigen: dat er “niet goed gecommuniceerd is” of dat “het geheel nog eens goed moet worden uitgelegd”. Dit alsof deskundigen en beleidsmakers per definitie de enige juiste aannames doen, terwijl toch inmiddels wel duidelijk is dat veel zaken op deze wereld zich eerder chaotisch lijken te gedragen dan volgens één of ander universele wet.
Het is voor deskundigen blijkbaar te moeilijk om uit hun toren af te dalen en zich te verplaatsen in andere mensen. Dit terwijl juist dát hen zoveel slimmer zou kunnen maken.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s